Z Archiwum Miss

 

Historia konkursu Miss World

Konkurs Miss World to ogromne przedsięwzięcie. Co roku spotyka się na nim rekordowa liczba reprezentantek krajów, by spośród nich wybrać tę najpiękniejszą. Konkurs wymyślił i przez lata mu szefował Eric Morley. Do 1988 r odbywał się w stolicy Wielkiej Brytanii czyli w Londynie. Najpierw miał być z założenia konkursem Miss Bikini, który za sprawą mediów natychmiast przemianowano na Miss Świata. Pierwszą jego edycję wygrała Szwedka Kerstin Hakansson. W latach siedemdziesiątych konkurs osiągnął apogeum swej popularności. Niestety były to też lata, w których zwyciężczynie przysporzyły najwięcej kłopotów organizatorom. Efektem tego były dwie detronizacje i utrata prestiżu. Pierwsza straciła koronę w 1973 r. amerykanka Marjorie Wallace. Zarzucono jej brak dbałości o wizerunek swój i konkursu. Jednak wtedy nie przekazano korony dla wicemiss i postanowiono poczekać do kolejnej edycji konkursu. W kolejnym roku wygrała Miss Wielkiej Brytanii Helen Morgan. I znów pech, bo Helen już po kilku dniach postanowiła rozstać się z koroną. Wyszło bowiem na jaw, że choć była panną to jednak miała już dziecko. Tym razem tytuł i koronę przekazano I wicemiss czyli Miss Republiki Południowej Afryki Anneline Kriel.

W 1975 r. konkurs wygrała reprezentantka Puerto Rico, znana dobrze do dziś Wilnelia Merced Cruz, a obecnie Wilnelia Forsythe, projektantka i dobra przyjaciółka Julii Morley. Ale i tym razem nie obyło się bez skandalu. W 1980 r. konkurs wygrywa Miss Niemiec Gabriela Brum. Był to też pierwszy rok, kiedy to postanowiono oceniać nie tylko urodę, ale i osobowość. Po przyjęciu koronacyjnym Niemka zrezygnowała z korony, po tym jak wyszły na jaw jej sesje fotograficzne topless. Tytuł przejęła zatem następna w kolejności Miss Guam Kimberly Santos. W 1983 r. po raz pierwszy w konkursie startuje reprezentantka państwa z bloku komunistycznego - Miss Polonia 1983 Lidia Wasiak, której udział wzbudzał niesamowitą sensację. Była nawet typowana jako faworytka konkursu. Jednak oczekiwano od niej deklaracji politycznych, na co Polka nie przystała. W edycji 1986 udział brała znana obecnie aktorka Halle Berry, która zajęła 6 miejsce. Konkurs Miss World stał się już znany wielu Polakom. Organizator MWO, przeżywając kłopoty finansowo organizacyjne, przeniósł finał z Wielkiej Brytanii do dalekiego Hong Kongu. Od tego momentu rozpoczęła się wielka podróż konkursu po świecie.

Tytuł Miss World 1989 otrzymała Aneta Kręglicka z Polski. Dla wielu mieszkańców Europy Wschodniej było to kompletne zaskoczenie, bowiem dopiero zaczynał się czas wielkich przemian. Niestety finały konkursu 1990 i 1991 są bardzo skromne, a i konkurs utracił prestiż. Aż do wspaniałego 1992 r. i konkursu w Republice Południowej Afryki. Piękna scenografia, ogromna ilość widzów, fantastyczne klipy, ukazujące Afrykę i samo RPA. Niestety werdykt końcowy wywołał zdumienie, a nawet protesty. Wygrała wtedy Rosjanka Julia Kuroczkina. Miss była strasznie wysoka, a urodą nie przekonywała do siebie widzów. Sam Eric Morley, jakby asekuracyjnie, zaznaczył, ogłaszając wyniki, że wygrała ona zaledwie jednym punktem. Konkurs w 1996 r. odbył się w Indiach, jako że ten kraj od lat 90tych ma bardzo duże wpływy w Miss World Organization. Niestety kandydatki natychmiast wywieziono na czas zgrupowania na Seszele, gdyż fanatycy religijni ogłosili, że występ w kostiumach kąpielowych urąga kobiecie i jest obrazą dla hinduskiej religii, a każdy kto spotka kandydatkę ma ją zabić. Ciekawostką zaś jest fakt, że finałowa gala odbyła się na stadionie. W 1998 r. wygrała konkurs Miss Izraela. Faktem natomiast było, że niedługo przed konkursem padła ona ofiarą gwałtu ze strony izraelskiego żołnierza, co mogło wywrzeć wpływ na jej start w konkursie.

Nadszedł rok 2000. Niestety, tuż przed rozpoczęciem tej edycji konkursu umiera jego twórca, Eric Morley. Szefostwo nad konkursem przejmuje jego żona, Julia Morley. W 2001 r. tytuł Miss World zdobyła po raz pierwszy czarnoskóra reprezentantka Afryki. Była to Miss Nigerii Agbani Darego. Jej imię Ibiagbanidokibubo było tak skomplikowane, że postanowiono je skrócić do Agbani. W 2002r. konkurs trafił zatem, by to uhonorować, do Nigerii. Skończyło się zamieszkami w całym państwie. Zginęło w nich ponad 200 osób, a kandydatki w tajemnicy wywieziono nocą samolotem do Londynu i w ciągu kilku dni tam przygotowano finałową galę. Konkurs Miss World 2006 odbył się w Polsce. Z wielką dumą ogłoszono ten fakt. Tyle, że organizacja takiego konkursu to kolosalna ilość pieniędzy, a przez to, niestety, musi wiązać się z zaangażowaniem polityków w przedsięwzięcie. Efektem były afery polityczno-finansowe i utrata licencji na organizację przez Biuro Miss Polonia. Finał się odbył, ale pod egidą Miss World Org.

W 2008 r. zaplanowano konkurs w Kijowie na Ukrainie. Zgrupowanie miało się zacząć we wrześniu, a finał odbyć 4 października. Ale niedługo przed rozpoczęciem zgrupowania doszło do walk zbrojnych pomiędzy Rosją a Gruzją. W konflikt zaangażowały się władze Ukraińskie. Jako że przez to Ukraina stała się stroną konfliktu, więc MWO podjęło szybką decyzję o poszukiwaniu nowego miejsca dla finału konkursu. Tak więc konkurs trafił do Republiki Południowej Afryki, ale nie do Sun City, gdzie odbyły się poprzednie edycje konkursu mające miejsce w RPA, tylko do Johannesburga. Miss World Org. oraz szefowa Julia Morley w 2010r. planowali na stałe umiejscowić konkurs w Chińskiej Rep.Lud. Jednak z owych planów nic nie wyszło.

Ciekawostką jest fakt, że korona Miss World jest najbardziej znaną i kojarzoną na świecie. Stała się wręcz symbolem. W 1991r. konkurs trafił do USA. Zdziwili się jednak wszyscy widząc galę finałową. Nie było śladu wielkiego show jakie potrafią organizować amerykanie, a organizacja i sama gala finałowa przypominała raczej konkursik regionalny. Niemalże brak scenografii i miejsce mało nobliwe. Było to strasznie upokarzające dla konkursu. Na dodatek korona i diademy co chwila lądowały przypadkowo na scenie. Sporo strachu najedli się organizatorzy konkursu w 1996r. odbywał się on wówczas w Indiach. Jednak kandydatki wywieziono szybko na Seszele, fanatycy religijni ogłosili bowiem, że publiczny występ kobiet w bikini jest obrazą i każdy kto spotka uczestniczkę konkursu ma ją natychmiast zabić jako „niegodną”. Sam finał odbył się po raz pierwszy na stadionie sportowym, a środki bezpieczeństwa jakie zapewniono sprawiły, że odbył się bez problemów. Podobną sytuację mieli organizatorzy w 2002r. Julia Morley bowiem uznała, że warto wprowadzić zasadę, iż kraj którego reprezentantka zwycięży, będzie organizował konkurs w roku następnym. Tym samym skoro w 2001 r. wygrała Miss Nigerii to w 2002r. konkurs trafił do Nigerii. Jednak po tygodniu zgrupowania przedfinałowego jeden z nierozsądnych dziennikarzy napisał mniej więcej tak„ Gdyby Bóg miał szukać żony, na pewno szukałby jej między kandydatkami do Miss World 2002”. Słowa te wprawiły w furię miejscową ludność i z powodu obrazy uczuć religijnych doszło do niesamowitych zamieszek w których zginęło ponad 200 osób. A uczestniczki konkursu ewakuowano w tajemnicy nocą do Wielkiej Brytanii i w ciągu 4 dni tam przygotowano galę finałową. Tym samym pomysł z przekazywaniem organizowania konkretnym krajom upadł w skandalu.

Rekordzistkami w zdobytych tytułach Miss World są reprezentantki: Indii 5 -ciokrotnie (1966, 1994, 1997, 1999, 2000), Wenezueli 5 -ciokrotnie (1955, 1981, 1984, 1991, 1995) i Wielkiej Brytanii 4-krotnie ( 1961, 1964, 1965, 1974 (detronizacja), 1983). Jednak dodać należy, że obecnie w konkursie kraje wchodzące w skład Wielkiej Brytanii rywalizują osobno.

Sukcesy Polek:

Katarzyna Zawidzka (Miss Polonia 1985) – awans do Top 15 Miss World 1985

Monika Nowosadko (Miss Polonia 1987) – tytuł III Wicemiss World 1987

Aneta Kręglicka (Miss Polonia 1989) – tytuł Miss World 1989

Ewa Szymczak (Miss Polski 1990) – awans do Top 10 Miss World 1990

Ewa Wachowicz (Miss Polonia 1992) – tytuł III Wicemiss World 1992

Katarzyna Borowicz (Miss Polonia 2004) – tytuł III Wicemiss World 2004

Anna Jamróz (Miss Polski 2009) – awans do Top 16 Miss World 2009

Gospodarz edycji 2012

Chińska Republika Ludowa - państwo w Azji wschodniej, obejmujące historyczne Chiny (bez Tajwanu) oraz Tybet i inne ziemie w Azji Środkowej zamieszkane w sumie przez 56 grup etnicznych. Chiny to najludniejsze państwo świata o populacji przekraczającej 1,3 mld osób. Pod względem powierzchni jest 3. na świecie. Chiny leżą w zasięgu 3 stref klimatycznych: zwrotnikowej (południowe wybrzeża oraz wyspa Hajnan), podzwrotnikowej (zachodnia, środkowa i wschodnia część kraju) oraz umiarkowanej. Pora deszczowa na całym obszarze Chin występuje w lecie, z największymi opadami w lipcu i sierpniu. W lecie i jesienią do wybrzeży południowo-wschodnich docierają tajfuny z ulewnymi deszczami. Na suchych obszarach zachodu często występują burze pyłowe. Chińska Republika Ludowa podzielona jest na 22 prowincje, 5 regionów autonomicznych, 4 miasta wydzielone oraz 2 specjalne regiony administracyjne. Prowincje oraz regiony autonomiczne dzielą się na prefektury, prefektury autonomiczne oraz miasta na prawach prefektury. Te z kolei dzielą się na powiaty, powiaty autonomiczne i miasta na prawach powiatu. Wyjątek stanowi Mongolia Wewnętrzna czyli gospodarz Miss World 2012, gdzie ze względu na tradycję historyczną zamiast prefektur istnieją związki, zaś powiatom i powiatom autonomicznym odpowiadają chorągwie i chorągwie autonomiczne. W Chinach pod koniec lat 70. XX wieku wprowadzono regulację urodzeń pozwalającą na posiadanie tylko jednego dziecka. Pod względem religijności Chińczycy dzielą się na: ateistów - 48,78%, wyznających religie chińskie - 28,5%, buddystów - 8,38% i inne wyznania. Gospodarka Chin jest najdynamiczniej rozwijającą się na świecie. Kuchnia chińska jest mocno zróżnicowana, co wiąże się z ogromem obszaru kraju i różnorodnością klimatyczną. Pod względem kulinarnym Chiny można podzielić na cztery regiony: Pekin, Kanton, Szanghaj i Syczuan.

Ordos – miasto w prowincji Mongolia Wewnętrzna liczy sobie 1 548 000 mieszkańców. Istnieje od XVII w. I choć jest jej stolicą, to jednak te prawa posiada dzielnica miasta o nazwie Dongshenk. Nazwę Ordos (pałac) miasto otrzymało w 2001 r. I choć prowincja należy do Chin, to widać tam dużo wiecej wpływów kultury mongolskiej. Ordos obecnie jest szybko rozwijającym się miastem. Powstaje wiele nowoczesnych obiektów. Prefektoralny okręg administracyjny Ordos zajmuje 86,752 kilometry kwadratowe. Większą część Ordos pokrywa pustynia, bowiem obszar miejski sam jest niewielki stosunkowo. Ordos charakteryzuje zimny pół-wysuszony klimat, oznaczający się długą, zimną i bezdeszczową zimą, bardzo ciepłym, nieco wilgotnym latem, i silnymi wiatrami, szczególnie wiosną. Roczne opady atmosferyczne są 300 do 400 milimetrów we wschodniej części prefektury, i 190 aby 350 mm w zachodniej części. Większa część z deszczu pada między lipcem a wrześniem. Miasto Ordos to tak naprawdę projekt mieszkaniowy. Jego założeniami były: chiński artysta-architekt  i architekci z Herzog & de Meuron zaprosili do współpracy 100 młodych pracowni architektonicznych, które w 100 dni miały zaprojektować 100 willi na działkach o powierzchni 1000 m2. Innowacyjne, świeże projekty miały nie tylko skupiać uwagę świata na chińskiej prowincji, ale stać się także wizytówką architektów, którzy jeszcze nie posiadają na swoim koncie żadnych spektakularnych dokonań. Prócz imponujących willi w Ordos powstał hotel sieci Hilton o powierzchni 32.000 m2. Bryła ma odzwierciedlać istotną dla Mongolii symbolikę słońca oraz księżyca. Z założenia ma w sobie łączyć zachodnią racjonalność i pragmatyczność z estetyką orientu. Okrągły kształt ma ułatwiać poruszanie się po budynku w każdym kierunku i zminimalizować odległości między pokojami, zapleczem hotelowym, restauracjami , salą koncertową czy basenem. Ordos jest rozległą inwestycją. Na 155 km2 ma zamieszkać blisko 200 tys. osób. Teren podzielono na sto parcel - każda o wielkości 1000m2. Inwestorzy przewidują, iż do 2020 roku projekt zostanie ukończony. Dlaczego, nazywane jest miastem duchów? Jest tak olbrzymie, że większość futurystycznych budowli wypełniających modelowe miasto przyszłości świeci pustkami. Duża część mieszkańców Ordos, to robotnicy pracujący nad jego rozbudową. Większości zwykłych obywateli po prostu nie stać na wprowadzenie się do drogich mieszkań. Co ciekawe, choć osiedla świecą pustkami, to prawie każdy z domków i niemal wszystkie mieszkania zostały już dawno sprzedane. Sęk w tym, że bogatsi Chińczycy nie traktują miasta jako miejsca do życia, ale jako inwestycję w nieruchomości.

Gala finałowa 2011

Konkurs edycji na rok 2011 odbył się w Londynie w Wielkiej Brytanii. Gala finałowa była 6 listopada 2011r. w Earls Court Exhibition Centre w Londynie. Polskę reprezentowała Angelika Ogryzek Miss Polski 2011.

Top 15 : Indonezja, Kora Płd., Włochy, Szwecja, Zimbabwe, Kazachstan, Ukraina, Wenezuela, Filipiny, Amerykańskie Wyspy Dziewicze, Hiszpania, Puerto Rico, RPA, Szkocja, Anglia.

Top 7: Korea Płd. Wenezuela, Anglia, Filipiny, RPA, Szkocja, Puerto Rico.

Miss World 2011 Ivian Lunasol Sarcos Colemenares z Wenezueli

I Wicemiss World Gwendoline Gaele Sandrine Ramos z Filipin

II Wicemiss World Amanda Victoria Vilanova Perez z Puerto Rico

 

Źródło foto: HJ Blog

< Poprzednia		Następna >